Bundeling en convergentie

Bundeling en convergentie

Met convergentie wordt naar een aantal verschillende zaken verwezen: convergentie van technologieën, markten, en het gevolg hiervan op ‘regulatory governance’ – en dus convergentie van toezichthoudende instanties.

Door technologische vooruitgang kunnen diensten die eerder over aparte infrastructuren werden geleverd, zoals televisiediensten over kabelnetwerken en telefoniediensten over telecommunicatie/kopernetwerken, steeds beter over eenzelfde infrastructuur worden geleverd. In de praktijk worden verschillende diensten steeds meer als bundel van telefonie-, televisie- en internettoegangsdienst over één infrastructuur en door één aanbieder geleverd. Dit wordt ‘multiplay’ genoemd. Daarnaast worden deze diensten ook nog los van elkaar aangeboden. De bundels zijn vaak lager geprijsd dan losse diensten van verschillende afnemers. Bundels bieden zowel voordelen voor de consument, zoals het hebben van één aanspreekpunt en/of één rekening, als voor de aanbieder die kostenvoordelen heeft door hetzelfde netwerk voor meerdere diensten te gebruiken.

Naarmate telefonie en internettoegang steeds meer verstrengeld raken met mediadiensten als televisie en online videodiensten, ontstaan er nieuwe reguleringsvragen. Voorbeelden daarvan zijn: Moeten dezelfde regels gelden voor videodiensten via internet als voor “gewone” televisie? In hoeverre vormen nieuwe mediadiensten alternatieven voor traditionele televisie? Het is de vraag of de bestaande structuren waarin er aparte toezichthouders bestaan voor telecommunicatie en media goed met deze nieuwe ontwikkelingen om kunnen gaan.